Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Ανακοίνωση #3/16: Δεν τσιμπάμε στο «τυράκι» της Εθελουσίας

Να αποτρέψουμε τα σχέδια Διοίκησης και Πιστωτών

Από τη Δευτέρα 12/12 είναι και επίσημα γεγονός η νέα εθελούσια έξοδος στην ΕΤΕ. Μια εθελούσια, στην οποία ως «Π» έγκαιρα είχαμε αντιτεθεί, για λόγους που εξηγήσαμε στην ανακοίνωσή μας από 23/10, η οποία παραμένει επίκαιρη και την επισυνάπτουμε και στο μήνυμα αυτό.
Συνοπτικά επισημαίνουμε ότι η εθελούσια:
  • Μειώνει περαιτέρω τις θέσεις εργασίας της τράπεζας. Αποσκοπεί κυρίως στις «μέσες υπηρεσιακές ηλικίες», στερώντας με τον τρόπο αυτό κρίσιμη εργασιακή εμπειρία, η οποία αποδείχτηκε καθοριστική σε αντίξοες συνθήκες, όπως οι ΑΜΚ της ΕΤΕ και η επιβολή των capital controls.
  • Οδηγεί σε περαιτέρω εντατικοποίηση των συνθηκών εργασίας.
  • Επιφέρει ακόμη μεγαλύτερα πλήγματα στα ασφαλιστικά ταμεία.
  • Επιχειρεί νέα υποβάθμιση των σταθερών εργασιακών σχέσεων με στόχο την επέκταση των ελαστικών (ενοικίαση, ατομικές συμβάσεις κλπ).Καλλιεργεί ένα νέο εργασιακό περιβάλλον με κυριαρχία της ανασφάλειας, με την εργασία να αποτελεί αναλώσιμο παράγοντα «κόστους».
  • Το διάστημα των 10 ημερών είναι πιεστικά περιορισμένο, για να πάρει κανείς μια τέτοια απόφαση, έχοντας συγκεντρώσει όλη την απαραίτητη πληροφόρηση.
Οι συνάδελφοι που ενδεχομένως ενδιαφέρονται, ας λάβουν προσεκτικά υπόψη και κάποιους επιπλέον κινδύνους που προκύπτουν, μετά και τις τελευταίες εξελίξεις:

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

Ανακοίνωση #2/16: Αντιστεκόμαστε με μαζική συμμετοχή στην ΑΠΕΡΓΙΑ της 8 Δεκέμβρη

Στο στόχαστρο και πάλι τα βασικά εργασιακά δικαιώματα
Αρνούμαστε τις αυταπάτες της "διαπραγμάτευσης" και των "βέλτιστων πρακτικών"


Παρακολουθούμε τις τελευταίες εβδομάδες ένα σήριαλ για τη δήθεν "σκληρή" διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με τους πιστωτές για τα εργασιακά. Μια κυβέρνηση, που ήδη από τον Αύγουστο του 2015 συμφώνησε σε μνημονιακές "μεταρρυθμίσεις" για τις ομαδικές απολύσεις, την περαιτέρω υποβάθμιση των συλλογικών συμβάσεων, το συνδικαλιστικό νόμο και το δικαίωμα της απεργίας.
Η στόχευση της κυβέρνησης είναι ξεκάθαρη. Επιζητά μία έστω ελάχιστη δήλωση από τους πιστωτές για το χρέος της χώρας, και για το λόγο αυτό είναι πρόθυμη να υιοθετήσει την ακραία νεοφιλελεύθερη ατζέντα του ΔΝΤ για τα εργασιακά, ακολουθώντας τη γνωστή και δοκιμασμένη μέθοδο της "διαπραγμάτευσης" και των "κόκκινων γραμμών".
Είναι σαφές, ότι θα υπάρξει επίθεση στο βασικό πυρήνα εργασιακών δικαιωμάτων. Ειδικά από τη στιγμή, που ως βάση για την διαπραγμάτευση από κυβερνητικής πλευράς υπάρχει το γνωστό "πόρισμα των σοφών" του περασμένου Σεπτέμβρη, όπου εμπεριέχονται τα εξής:

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

Ερώτημα σχετικά με τις Συνεντεύξεις Προσωπικού

Έχει παρατηρηθεί τελευταία το φαινόμενο να καλούνται συνάδελφοι για να προσέλθουν σε κάποιου είδους πολύωρη «συνέντευξη», στην οποία δοκιμάζονται οι γνώσεις τους και γίνονται προσωπικές ερωτήσεις. Μάλιστα, αυτοί που διενεργούν τις συνεντεύξεις έχουν στην κατοχή τους έγγραφα από το φάκελο του εργαζομένου, με βάση τα οποία κάνουν έλεγχο των γνώσεών του. Βέβαια, οι συνεντεύξεις αυτές κανονίζονται με απλή τηλεφωνική «εντολή» από τη Διοίκηση, χωρίς να αποστέλλεται γραπτή πρόσκληση, όπως προβλέπεται για οποιαδήποτε εργασία εκτός της θέσης που έχει οριστεί για τους συναδέλφους, ούτε καν σε μορφή e-mail.
  • Πότε βγήκε σχετική εγκύκλιος, μήνυμα ή γραπτή εντολή που να υποχρεώνει το προσωπικό για τέτοιου είδους προσελεύσεις;
  • Ποιος είναι ο απώτατος στόχος αυτών των συνεντεύξεων και κατά πόσο επηρεάζουν την βαθμολογική εξέλιξη των συναδέλφων;
Πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση για να δούμε που «το πάει» η Διοίκηση. Στο βαθμό που επιχειρήσει να συνδέσει αυτές συνεντεύξεις με την «Εθελουσία» πρέπει άμεσα να λάβουν την αγωνιστική μας απάντηση.

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2016

ΟΧΙ σε άλλη μία “ΕΘΕΛΟΥΣΙΑ ΕΞΟΔΟ”


Βρισκόμαστε λίγες ημέρες πριν την ανακοίνωση ενός ακόμη προγράμματος μαζικής μείωσης των θέσεων εργασίας στην ΕΤΕ, μια ακόμη “εθελούσια έξοδο”, τη φορά αυτή με εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά και στόχευση σε σχέση με τις προηγούμενες.

Παλιά συνταγή με νέα χαρακτηριστικά για την περαιτέρω μείωση του προσωπικού

Εδώ και πάνω από μια δεκαετία, η μέθοδος αυτή ακολουθήθηκε πιστά από όλες τις διοικήσεις, και με αυξημένο, είναι η αλήθεια, ενδιαφέρον από την πλευρά των εργαζόμενων. Το διαρκές σχέδιο, με βάση το οποίο οι θέσεις εργασίας στην ΕΤΕ έχουν περιοριστεί ήδη κατά τουλάχιστον 35% από την εποχή της συγχώνευσης με την “Κτηματική”, δεν αντιμετωπίστηκε ποτέ από τις κάθε φορά πλειοψηφίες του ΣΥΕΤΕ, ενώ η στάση της συλλογικής μας εκπροσώπησης ενίσχυε την τάση πρόωρης αποχώρησης των συναδέλφων από την τράπεζα. Καλυπτόμενη πίσω από την έωλη λογική ότι “δεν πρόκειται για απολύσεις”, στην ουσία καλλιέργησε την προσμονή πρόωρης αποχώρησης σε μεγάλο αριθμό συναδέλφων, χωρίς να αντιληφθεί τις τεράστιες ανακατατάξεις σε όρους εργασίας που προκλήθηκαν, ούτε και να συνεκτιμήσει τη συντριπτική πίεση που δέχθηκαν τα ασφαλιστικά μας ταμεία. Με τη στάση αυτή, αντί να αποδομήσει, αποδέχτηκε το νεοφιλελεύθερο επιχείρημα, ότι η μισθοδοσία του προσωπικού αποτελεί κόστος, το οποίο με “βελούδινους” όρους θα πρέπει να εξορθολογιστεί.

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Ιδρυτική Διακήρυξη της Ανεξάρτητης Αγωνιστικής Συνδικαλιστικής Κίνησης «Πρωτοβουλία»


Ο συνδικαλισμός σε κρίση

Για τους περισσότερους εργαζόμενους-ες ο συνδικαλισμός είναι μια απαξιωμένη έννοια και αυτό δεν είναι τυχαίο. Οι πολλαπλές παθογένειες και η αναποτελεσματικότητα που εμφανίζονται σε όλο το φάσμα του οργανωμένου συνδικαλιστικού κινήματος, δεν οφείλονται μόνο στην ιστορική συγκυρία και την επικυριαρχία του νεοφιλελεύθερου δόγματος. Σημαντικότατες ευθύνες υπάρχουν “εντός των τειχών”, με ηγεσίες και κυρίαρχες παρατάξεις που εδώ και δεκαετίες υπηρετούν έναν κομματικό, κυβερνητικό, εργοδοτικό και γραφειοκρατικό συνδικαλισμό, με πρακτικές και στρατηγική που οδήγησαν σε αλλεπάλληλες ήττες και πολλές φορές σε “ξεπουλήματα” ή σε φαινόμενα διαφθοράς.

Ιδιαίτερα μέσα στην τελευταία εξαετία, κατά τη διάρκεια της οποίας δόθηκαν σημαντικές ως και ιστορικές εργατικές και κοινωνικές μάχες, οι δυνάμεις αυτές λειτούργησαν ως «Δούρειος Ίππος» μέσα στο εργατικό κίνημα. Ούτε μια στιγμή δεν θέλησαν να οργανώσουν το εργατικό κίνημα με στόχο τη νίκη. Αντίθετα, ακολουθώντας στρατηγική εκτόνωσης χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο κλιμάκωσης, σαμποτάρισαν οποιαδήποτε προσπάθεια συντονισμού των διάφορων κλάδων ή εστιών αντίστασης, με αποτέλεσμα οι αγώνες αυτοί να οδηγηθούν σε ύφεση και ήττα. Κορυφαίο παράδειγμα αποτελεί η στάση που κράτησαν στο Δημοψήφισμα. Ταυτίστηκαν πλήρως με τα συμφέροντα του εγχώριου και ευρωπαϊκού κατεστημένου, αποδεικνύοντας ότι έχουν πάρει οριστικό «διαζύγιο» από τη βάση των εργαζομένων.

Δυστυχώς, τον δρόμο του Κυβερνητικού συνδικαλισμού και την υπεράσπιση των μνημονιακών πολιτικών αποφάσισαν να ακολουθήσουν και κάποιες συνδικαλιστικές δυνάμεις που μέχρι πρότινος μιλούσαν στο όνομα της Αριστεράς και της «προόδου». Το γεγονός αυτό δεν πρέπει να μας γεμίσει απογοήτευση, αλλά να μας οδηγήσει σε εξαγωγή συμπερασμάτων για την αναγκαιότητα ριζοσπαστικοποίησης της συνδικαλιστικής μας δράσης, με εμβάθυνση της δημοκρατίας, της συλλογικότητας και της συμμετοχής στη λειτουργία του.


Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

Κοινή δήλωση των μελών του ΔΣ ΣΥΕΤΕ Νίκου Παπατριανταφύλλου και Θανάση Μαρίνη

Στη συνεδρίαση του ΔΣ ΣΥΕΤΕ της 16/6/2016 αποφασίστηκε κατά πλειοψηφία το πλαίσιο συμφωνίας για τη νέα Επιχειρησιακή ΣΣΕ στην Εθνική Τράπεζα. Πρόκειται για ένα πλαίσιο, το οποίο υπολείπεται σημαντικά από τους στόχους διαπραγμάτευσης που είχαν τεθεί με προηγούμενη απόφαση του οργάνου.
Εδώ και μήνες επανειλημμένα κατατέθηκε και από μέρους μας, ότι η εσφαλμένη τακτική που ακολουθήθηκε, με βάση την οποία δεν αξιοποιήθηκε η συγκυρία του β’ εξαμήνου 2015 ως μέσο πίεσης, με αποτέλεσμα να βρεθεί ο ΣΥΕΤΕ με το “μουντζούρη στα χέρια” στο τέλος του χρόνου, οδήγησε σε μια διαπραγμάτευση, στην οποία ο Σύλλογός μας μοιραία μπήκε από θέση άμυνας.
Η ηγεσία του ΣΥΕΤΕ ουδέποτε παρουσίασε κάποιο αγωνιστικό σχέδιο για τη κινητοποίηση των συναδέλφων/ισσών με στόχο τη διεκδίκηση και υπογραφή της νέας επιχειρησιακής ΣΣΕ. Αντίθετα, κινήθηκε για μια ακόμη φορά στο παρασκήνιο, «κεκλεισμένων των θυρών» και προχωρά σε μια συμφωνία «κομμένη και ραμμένη» στα μέτρα και τις επιδιώξεις της διοίκησης της τράπεζας, χωρίς να δοκιμάσει έστω να δώσει μια δυναμική μάχη και τελικά μένοντας στην εξαγγελία και μόνο μιας στάσης εργασίας που ποτέ δεν έγινε.